Astrofotoğrafçılık: Mozaik Fotoğraflar

Bazen astrofotoğrafçıların çektiği devasa çözünürlüklü fotoğraflara rastlarız. Bunlar çoğunlukla öyle büyük çözünürlüğe sahiptirler ki internetimizin indirme hızı çoğunlukla buna yetişemez ve oturup fotoğrafın yüklenmesini bekleriz (itiraf edelim bu biraz da bizim kötü internet hızımızla alakalı olabilir, yine de görselin diğerlerine göre devasa olduğu bir gerçek). Peki bu fotoğraflar nasıl çekiliyor?

Akla ilk gelen yüksek çözünürlüklü kameralar kullanıldığı oluyor. Evet birçoğu için bu doğru, günümüzdeki kaliteli bir fotoğraf makinesi 5000-4000 piksele 4000-3000 piksel karelik bir fotoğraf çekebiliyor. Fakat bahsettiğimiz bu fotoğrafların çözünürlükleri bunun çok çok üstünde olabiliyor. Dolayısıyla bu fotoğrafları çekmek için ya muazzam teknolojik bir kamera olmalı, ya da bu işin bir astrofotoğrafçılık tekniği var.

Biz bu tekniğe “mozaik” diyoruz. Eğer kameranın gördüğü alan çekmek istenilen bölgeden küçük ise, o bölgeyi parçalara bölüp ayrı ayrı fotoğraflar çekerek bu fotoğrafları en sonunda birleştirerek tam bir görüntü elde ediyoruz. Yani tıpkı bir yapboz (puzzle) gibi. Burada kameranızın gördüğü alan her bir yapboz parçası, çekmek istediğiniz alan ise yapbozun kendisidir. Siz bu alanı çekmek için her bir parçayı alıp yerlerine yerleştirirsiniz. Böylece yan yana, üst üste eklemeden ötürü de çözünürlük giderek artar.

astrophoto mosaic
ozaik fotoğraf yaparken fotoğrafını aldığınız bölgelerin ortak noktaları(kesişim bölgeleri) olması gerekir. Bu sayede yazılım nereden birleştirmesi gerektiğini anlayıp gerekli işlemi uygulayabilir.

Bir başka bakış açısıyla baktığımızda bu yüksek çözünürlüklü fotoğraflar için şunu söyleyebiliriz. Bu mozaik tekniği, aslında bize daha net görüntüler vermiyor. Yani zaten mevcut olan detayı artırmıyoruz. Sadece fotoğrafları yan yana koyduğumuz için daha büyük çözünürlüklü geniş alanı gören bir fotoğrafımız oluyor. Özetle, büyük çözünürlüklü fotoğrafta görebileceğiniz en net yere yakınlaştığınızda aldığınız detay, zaten çektiğiniz tek karede aldığınız detayla aynı. Sadece yan yana fotoğrafları eklediğinizde daha fazla yakınlaştırma yapıyormuşsunuz gibi oluyor. Bazen Hubble gibi teleskopların gördüğünüz yüksek çözünürlüklü fotoğrafları sizi aldatmasın. Çünkü Hubble gibi teleskopların gökyüzünde gördüğü alanlar oldukça ufaktır, dolayısıyla gördüğünüz çoğu fotoğraf karesi, mozaik yapılarak elde edilmiş oluyor.

Hubble tarafından elde edilen NGC 3190 gökadasının mozaik görüntüsü. Bilimsel fotoğraflarda genellikle estetik bir gaye güdülmediğinden, konu dışı alanlar çekilmemiş
Hubble tarafından elde edilen NGC 3190 gökadasının mozaik görüntüsü. Bilimsel fotoğraflarda genellikle estetik bir gaye güdülmediğinden, konu dışı alanlar çekilmemiş.

Aşağıda, Ege Üniversitesi Gözlemevinden, 30 cm'lik teleskopla ve Canon EOS 500D kamerasını kullanarak elde ettiğimiz Ay görüntüsünü görebilirsiniz. İki ayrı kareden de anlaşılacağı üzere Ay, görüntümüze sığmamaktadır. Bu sebeple Ay'ın farklı farklı bölgelerini çekerek, bunları birleştirip tek bir Ay görüntüsü elde etmemiz gerekti. Aşağıdaki iki ayrı fotoğrafını ve birleştirilmiş halini görmektesiniz. Birleştirilmiş hali, toplamda altı kareden oluşuyor.

Aşağıdaki videoda Hubble’ın Andromeda (M31) gökadası için yaptığı yüksek çözünürlüklü mozaik fotoğrafını inceleyebilirsiniz.

Ögetay Kayalı

Ögetay Kayalı

Astronom. Özel ilgi alanı teorik kozmoloji, özellikle Einstein'ın görelilik kuramının modifiye edilmesi (modified gravity) üzerine uğraşıyor. Bunların yanında ender bulduğu zaman aralıklarında kafasına esince programlama, 3B modelleme, makineler, tasarım, fotoğrafçılık, resim ve satranç ile de ilgileniyor.

Ögetay Kayalı 120 makale yazdıÖgetay Kayalı tarafından yazılan tüm makaleleri gör